บทที่ 69 ประโยชน์อันยอดเยี่ยมของชุดเตาปรุงยา

บทที่ 69 ประโยชน์อันยอดเยี่ยมของชุดเตาปรุงยา

พูดตามตรง นี่เป็นมื้อที่ฉู่หลิงกินอิ่มที่สุดในรอบกว่าครึ่งปีที่ผ่านมาเลยล่ะ

เธอจำได้ว่ามื้อสุดท้ายที่ได้กินโจ๊กเปล่าใสๆ คือตอนอยู่ที่ฐานผู้รอดชีวิตวันสิ้นโลก ตอนนั้นที่ฐานยังมีเสบียงตุนไว้อยู่บ้าง ในแต่ละวันสามารถใช้แรงงานแลกกับโจ๊กเปล่าได้หนึ่งชาม

แต่ช่วงเวลาดีๆ นั้นอยู่ได้ไม่นาน

เนื่องจากข้าวของเครื่องใช้และเสบียงบนพื้นดินได้รับความเสียหายอย่างหนักจากภัยพิบัติทางธรรมชาติ ผู้คนจึงหาอาหารได้ยากขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งวันหนึ่ง สัตว์และพืชพรรณพากันตายอย่างผิดปกติ แหล่งน้ำและทรัพยากรธรรมชาติค่อยๆ เหือดแห้งลง ฉู่หลิงก็ไม่ได้กินข้าวอีกเลยแม้แต่เม็ดเดียว