บทที่ 46 ฉวยโอกาสปล้น

บทที่ 46 ฉวยโอกาสปล้น

แถมข้างกายแม่หนูน้อยคนนั้นยังมีลูกหมูป่าตามมาด้วยอีกตัว!

เนื้อหมูป่าอร่อยมากเลยนะ

เหลียงอวี้อดไม่ได้ที่จะแอบเหล่ตามองจวินจวินอีกสองสามครั้ง มีดสั้นที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อเตรียมพร้อมจะลงมือทุกเมื่อ

“อย่าเข้าไปเลย ตอนนี้ในป่าถูกหมอกสีแดงปกคลุม อันตรายมาก ทางทิศตะวันตกมีป่าต้นไม้แห้งตายอยู่ผืนหนึ่ง พอจะหาพวกหนอนต้นไม้ที่กินได้อยู่บ้างนะ”

ฉู่หลิงน้ำเสียงทุ้มต่ำ กวาดสายตามองปลายแขนเสื้อของผู้หญิงคนนั้นที่ดูตึงๆ ผิดปกติ

เธอนั่งยันพื้นด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างก็กุมแผลที่ด้านข้างลำคอเบาๆ แอบห้ามเลือดให้ตัวเองเงียบๆ พร้อมกับเตรียมพร้อมระวังตัวอยู่ตลอดเวลา

เหลียงอวี้ที่จู่ๆ ก็ได้รับความห่วงใยอย่างเป็นมิตร ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง พยักหน้ารับด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน “...ดะ ได้จ้ะ ได้เลย”