บทที่ 11 ลุยไปด้วยกัน

บทที่ 11 ลุยไปด้วยกัน

ทันใดนั้น สัตว์กลายพันธุ์หมาป่าขนยาวหลังดำที่มีหนามแหลมปูดโปนเต็มกรงเล็บหน้าก็พุ่งเข้าหาฉู่หลิง

บนหัวของมันมีข้อความเล็ก ๆ สีขาวโผล่ขึ้นมา 【หมาป่าวายุทมิฬ เลเวล 1】

วินาทีที่หมาป่าวายุทมิฬกำลังจะประชิดตัวฉู่หลิง โล่เกล็ดหิมะก็กางปีกทั้งหกออกในพริบตา ก่อตัวเป็นโล่โปร่งใสทรงกลมห่อหุ้มร่างของเธอเอาไว้

หมาป่าวายุทมิฬ เลเวล 1 ถูกโล่เกล็ดหิมะกระแทกกระเด็นออกไป

ขณะที่ฉู่หลิงกางโล่เกล็ดหิมะรับไว้ เธอก็ก้าวฉับ ๆ เข้าไปข้างหน้าพร้อมกับชักมีดสั้นออกมา เล็งไปที่โคนคอของหมาป่าวายุทมิฬแล้วแทงลงไปอย่างแรง

“โฮก... เอ๋ง...”

หมาป่าวายุทมิฬส่งเสียงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด ล้มลงกองกับพื้นและแน่นิ่งไป

ความจริงแล้วสัตว์หมาป่าเลเวล 1 แบบนี้รับมือได้ไม่ยาก เพียงแต่ผู้คนยังไม่ยอมรับโลกใบใหม่นี้ก็เท่านั้น

【1 เหรียญวันสิ้นโลก】