บทที่ 3 ทดสอบฝีมือ

บทที่ 3 ทดสอบฝีมือ

ฉู่หลิงหาเชือกเส้นเล็กๆ มาเส้นหนึ่ง จับหนูสีเทามัดติดกับท่อนไม้ ให้แผลหงายขึ้นแล้วกดไว้บนโต๊ะ

หนูสีเทาเบิกตากว้าง น้ำตาคลอเบ้า รู้สึกว่าความตายมาจ่อคอหอยแล้ว

ฉู่หลิงยื่นมือออกไปแล้วค่อยๆ ปล่อยพลังพิเศษสายรักษาใส่บาดแผล

หมอกแสงสีเขียวอ่อนพวยพุ่งออกมาดั่งน้ำพุ ซึมซาบเข้าไปในบาดแผลของหนูสีเทา

สำหรับพลังพิเศษสายรักษา เธอเพิ่งเคยใช้เป็นครั้งแรก จึงทำตามสัญชาตญาณในใจไปก่อน นั่นคือการทำความสะอาดบาดแผลก่อนทำการรักษา

บาดแผลที่ลึกจนเห็นกระดูกค่อยๆ สมานตัวอย่างรวดเร็วภายใต้การรักษาของฉู่หลิง จนมองไม่เห็นแม้แต่รอยแผลเป็น!

ฉู่หลิงอดไม่ได้ที่จะกะพริบตาปริบๆ รู้สึกทั้งอัศจรรย์ใจและตกตะลึง