กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 318 เงาร่างประหลาด
“เพียะ!”
อาเจินที่กำลังร้องอุทานอย่างพึงพอใจพลันถูกเขกหัวหนึ่งที
“โอ๊ย ๆ ๆ!!”
“พี่ไฉ ยกโทษให้ฉันเถอะ! ฉันพูดจาไม่เข้าท่าเอง! ถุย ๆ ๆ ปัดเป่าสิ่งอัปมงคล!”
เธอหดคอพลางกล่าวขอโทษหลี่ไฉที่เพิ่งเขกหัวเธอไปด้วยความกระดากอายอย่างยิ่ง
เธอย่อมรู้ตัวดีว่าเมื่อครู่พูดจาเหลวไหลออกไป
นี่มันยุควันสิ้นโลก ถ้าหากต้องเผชิญหน้ากับซอมบี้พวกนั้นทุกวันเพียงเพื่อของกิน มีหวังได้จบเห่เข้าสักวันแน่
เธอกวาดตามองไปรอบ ๆ พอเห็นคนข้างเคียงต่างกำลังดื่มด่ำกับมื้อค่ำอย่างจดจ่อ ดูเหมือนไม่มีใครสนใจคำพูดของเธอเมื่อครู่ ถึงได้ลอบถอนหายใจโล่งอก
สองสาวก้มหน้าก้มตากินข้าวกันต่อ