กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 แกมันอ่อนเกินไป
บนลานของฐานสาขา
ทั้งลานเงียบกริบ
หากหน้าอกของโจวกว่างที่นอนอยู่บนพื้นไม่ได้ยังกระเพื่อมขึ้นลง ผู้รอดชีวิตคนอื่นคงคิดว่าเขาตายไปแล้ว
หมัดเดียวที่ฉินจิ้นชกออกไป ไม่เพียงทำให้อีกฝ่ายพิการในทันที ยังทำให้ความอัดอั้นที่สะสมอยู่ในใจก่อนหน้านี้สลายไปไม่น้อย
ใครก็ตามที่เห็นคู่ต่อสู้ถูกตัวเองอัดจนกองเป็นขี้อยู่กับพื้น ย่อมต้องรู้สึกอารมณ์ดีกันทั้งนั้นแหละ
เขาเดินช้า ๆ ไปข้างกายโจวกว่าง แล้วเริ่มสังเกตคู่ต่อสู้รายนี้อย่างละเอียด
ตอนนี้เขานอนหงายอยู่บนพื้น เลือดไหลซึมจากมุมปาก แขนขวาหักไม่รู้กี่ท่อน คาดว่ากระดูกบางส่วนคงทิ่มเข้าไปในร่างกายแล้ว สภาพทั้งตัวน่าเวทนาอย่างยิ่ง