กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 หมอกม่วงผุดขึ้น
“กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง…”
ตอนนี้ในห้องเรียนใหญ่ของพี่เฉินมีเสียงกริ่งดังขึ้น
ไม่รู้ว่าไปหานาฬิกาปลุกที่ใช้ถ่านมาจากไหน มันประกาศว่าช่วงบ่ายฐานเมืองกว่านจะแจกอาหาร
พี่เฉินรีบคลานออกจากผ้าห่มอุ่น ๆ หยิบกะละมังเหล็กกล้าไร้สนิมที่ไม่ได้ล้างมานาน แต่กลับสะอาดผิดปกติขึ้นมา
ได้เวลาไปเข้าแถวรับอาหารแล้ว
ไปช้าคนเยอะต้องต่อคิวนาน หมายความว่าต้องทนหนาวนานขึ้น ไม่สบายตัวเอาเรื่อง
ช่วงนี้สภาพอากาศบ้านี้ทำให้ทรมานสุด ๆ ตอนกลางคืนพวกเขาทีมป้องกันกลางคืนต้องใส่ถุงมือเวลาทำงาน ไม่อย่างนั้นมือจะหนาวจนใช้การไม่ได้
ไม่นานเขาก็วิ่งไปยังจุดแจกข้าวต้ม
ดีเหมือนกัน ข้างหน้ามีไม่ถึง 100 คน คาดว่าเขาไม่ต้องรอนานก็จะถึงคิว