กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 แล้วหัวหน้าอยู่ไหน
ท้องฟ้ายังคงมืดครึ้มเป็นสีเทา
วันนี้ทั้งวันเป็นวันฟ้าครึ้ม
ตั้งแต่เที่ยงวัน 12 นาฬิกา
ขนย้ายกันไปจนเกือบบ่ายสามโมง
กว่าศพทั้งหมดภายในศูนย์พักพิงแห่งนี้จะถูกขนมารวมไว้ที่เดียวจนเสร็จ
แม้แต่ชิ้นส่วนศพที่ถูกระเบิดแตกออกมาเป็นก้อนใหญ่ ๆ พวกเขาก็ไม่ปล่อยผ่าน เก็บมารวมไว้ด้วยกันทั้งหมด
ยกเว้นบางส่วนที่ถูกระเบิดจนแหลกละเอียดเป็นเศษเนื้อ กระจัดกระจายอยู่ในดินจนยากจะเก็บขึ้นมาได้จริง ๆ จึงได้แต่โปรยปูนขาวที่นำมาด้วยกลบไว้ หรือไม่ก็ตักดินทรายกลบฝัง
สมาชิกทีมส่วนใหญ่ที่ทำงานเสร็จต่างสายตาเหม่อลอย ราวกับมีบางสิ่งในจิตใจถูกบดขยี้จนแตกสลายสิ้น