กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 ทำไมผมต้องช่วยคุณ
"เข้าใจผิดกันแล้วครับ!"
ถ้าโลกนี้มียาแก้ความเสียใจ ตอนนี้หลี่เฟยกับอีกสองคนคงกินเข้าไปสักห้ากิโลกรัมแน่!
ใครจะไปรู้ว่าก่อนหน้านี้พวกเขาโง่ได้ถึงเพียงนี้!
เอาแต่ไล่ตามหลินจื้อเจี๋ย โดยไม่ดูสถานการณ์ให้ดีก่อนก็เข้าไปใกล้คนแปลกหน้าเสียเฉย ๆ!
มองรถกันระเบิดข้าง ๆ กับรถบรรทุกหนักอีกสองคันที่บนรถก็มีคนยื่นปืนสั้นออกมาชี้มาที่พวกเขา แล้วยังคนตรงหน้าอีกหลายคนที่สวมเสื้อเกราะกันกระสุนพร้อมอาวุธครบมือ
พวกเขาไม่กล้าสงสัยแม้แต่นิดว่าปืนในมือคนพวกนั้นเป็นปืนปลอม
ที่ว่าเอาตัวเองมาป้อนถึงปากน่ะหมายความว่ายังไง?
พวกเขาก็เป็นแบบนั้นแหละ!