เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 66 แยกทางกับญาติ
พี่เฉินตัดสินใจบางอย่างในใจ
เขาเดินกลับไปที่ของตัวเองอย่างเงียบ ๆ
พื้นที่ในเต็นท์คับแคบ เพียงหมุนตัวเขาก็นั่งลงได้แล้ว พี่เฉินยกชามโจ๊กที่เริ่มเย็นขึ้นมา แล้วค่อย ๆ จิบทีละคำท่ามกลางสายตาดูแคลนของลูกพี่ลูกน้อง
พอโจ๊กหนึ่งชามเข้าท้อง ร่างกายที่เดิมหิวโหยก็ได้รับการบรรเทา
ถึงจะไม่ถือว่าอิ่ม แต่ก็ไม่มีความรู้สึกหิวทรมานเหมือนก่อนแล้ว
เขาค่อย ๆ เลียน้ำโจ๊กที่ติดชามจนสะอาด ไม่เหลือให้เห็นแม้แต่หยดเดียว แล้วจึงเก็บชาม
จากนั้นหยิบสัมภาระของทั้งคู่ออกมา ค่อย ๆ แยกข้าวของส่วนตัวของตนออกจากของอีกฝ่าย
แล้วพูดกับลูกพี่ลูกน้องด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“กังจื่อ การดูแลของฉันที่มีต่อนายจบลงแค่นี้ ต่อไปเราต่างคนต่างอยู่ นายมีของดีก็ไม่ต้องคิดจะให้ฉัน นายดูแลตัวเองให้ได้ก็พอ เรื่องอะไรต่อไปก็ไม่ต้องมาหาฉันอีก ฉันมีธุระอะไรก็ไม่ต้องให้นายช่วย ต่อไปเราก็จากกันด้วยดี”