กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 พนักงานต้อนรับบริษัทฉันเก่งขนาดนี้เลยเหรอ
ฉินจิ้นยังไม่นอน
เขานั่งอยู่คนเดียวบนเก้าอี้ตัวหนึ่งที่มุมห้อง
จ้องมองความมืดมิดนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่
ในฐานะผู้นำ
เขายังต้องทบทวนอะไรบางอย่าง และคิดว่าแผนยังมีจุดตกหล่นตรงไหนหรือไม่
บางครั้งก็หยิบปากกากับสมุดที่พกติดตัวขึ้นมาขีด ๆ เขียน ๆ ไปเรื่อยจนเวลาใกล้สี่ทุ่ม
เมื่อยังไม่รู้สึกง่วงเท่าไร เขาจึงลุกขึ้นยืน
ค่อย ๆ ออกจากห้องประชุม มาถึงดาดฟ้าของอาคารสำนักงานนี้
อาคารนี้มีเพียงสามชั้น ดาดฟ้าจึงเป็นจุดที่สูงที่สุด เหมาะจะขึ้นมารับลม