กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 170: จะไปหรือไม่ไป
ขอบเขตหลอมสุญตาเป็นด่านอันยากยิ่งกว่าจะก้าวข้าม ผู้บำเพ็ญที่มีพรสวรรค์สูงส่งมากมายชั่วชีวิตยังไม่อาจทะลวงผ่านได้
หากหยุนเหิงไม่ได้คอยชี้แนะอยู่ข้างกาย เขาอาจคว้าโอกาสครั้งนี้ไว้ได้ไม่ราบรื่นถึงเพียงนี้
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวเสียงเบาว่า “ขอบคุณ”
หยุนเหิงโบกมือ จากนั้นเงยหน้ามองขึ้นไปยังเบื้องบนของถ้ำทะเล
หลังถูกทัณฑ์อัสนีสี่สิบสี่สายฟาดกระหน่ำต่อเนื่อง ถ้ำทะเลที่เคยปิดมิดชิดก็ถูกทะลวงจนเป็นโพรงโดยสมบูรณ์
มวลน้ำทะเลกำลังทะลักเข้ามาจากด้านบนและโดยรอบอย่างไม่ขาดสาย ผนังหินใกล้เคียงเองก็แตกร้าวไปทั่วแล้ว
“ที่นี่ก่อความเคลื่อนไหวใหญ่โตถึงเพียงนี้ ด้านบนยามนี้คงวุ่นวายน่าดู”
หยุนเหิงหันกลับไปมองทั้งห้าคน
“พวกเราก็ควรไปได้แล้ว”