บทที่ 164: เสาน้ำขนาดยักษ์

บทที่ 164: เสาน้ำขนาดยักษ์

เศษหินบนพื้นดินกระเด้งขึ้นลงไม่หยุด แม้แต่ลานหินผืนใหญ่ที่โผล่พ้นผิวน้ำทะเลแล้วก็ยังสั่นไหวตามไปด้วย

ทุกคนพยายามประคองร่างกายให้มั่นคง ก่อนมองไปยังระยะไกลด้วยความหวาดระแวง

จู่ ๆ ผืนน้ำตรงใจกลางวังวนก็ยุบตัวลง

ในชั่วขณะนั้น ราวกับเบื้องล่างปรากฏช่องโหว่ขนาดมหึมา ผืนน้ำจำนวนมากสูญเสียสิ่งค้ำจุนและเริ่มไหลทะลักลงไปอย่างบ้าคลั่ง

เสียงน้ำคำรามดังกึกก้องไปทั่วชายฝั่ง

ปลากระเบนคลุมจันทร์ที่อยู่ใกล้ต่างดิ้นรนสะบัดร่าง พากันหนีออกไปอย่างสุดชีวิต

ผู้บำเพ็ญที่รวมตัวอยู่ใกล้ ๆ ต่างถอยหลังต่อเนื่อง เกรงว่าจะถูกกระแสน้ำที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ดูดเข้าไปในวังวน