บทที่ 162: ปลากะพงวิญญาณเกล็ดเงิน

บทที่ 162: ปลากะพงวิญญาณเกล็ดเงิน

“ปลากะพงวิญญาณเกล็ดเงิน?” ชายผู้นั้นดวงตาเป็นประกาย “ได้ยินว่าปลาวิญญาณชนิดนี้มีเนื้อรสเลิศ ทั้งยังจับได้ยาก ไม่นึกเลยว่าพวกนางจะได้พบเข้า!”

เขาจ้องปลาย่างบนกองไฟอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกลืนน้ำลายอย่างอดไม่ได้

“พวกเราไปขอแบ่งมาชิมสักชิ้นดีหรือไม่?”

คนข้างกายได้ยินดังนั้นก็กลอกตามองเขา

“ไม่ได้เรื่อง ข้าไม่กล้าไปหรอก”

กล่าวจบ เขาก็ย่อตัวลงอีกครั้ง พลางค้นหาสิ่งของในชั้นทรายต่อไป ทว่าสายตายังคงเหลือบไปทางปลาย่างเป็นระยะ

ขณะเดียวกัน ปลากะพงวิญญาณเกล็ดเงินก็ย่างได้ที่แล้ว

เยี่ยนอี้หยิบมีดเล่มเล็กขึ้นมา แล่เนื้อปลาชิ้นเล็ก ๆ ใส่ปาก

ทันทีที่เนื้อปลาเข้าปาก ดวงตาของนางก็พลันเปล่งประกาย