บทที่ 157: ขั้นกลางของระดับมหายาน

บทที่ 157: ขั้นกลางของระดับมหายาน

หยุนเหิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเผยสีหน้าปีติยินดี

สายพลังวิญญาณสองสายพอดี

เมื่อรวมกับสายพลังวิญญาณจมสมุทรเมื่อครู่นี้ สายพลังวิญญาณที่ยอดเขาทั้งสามขาดอยู่ก็ครบถ้วนแล้ว

หยุนเหิงมองลูกแก้วแสงของระบบที่ลอยอยู่ด้านข้าง

“ระบบ เหตุใดเจ้าจึงดีกับข้าถึงเพียงนี้?”

“ข้าขาดสิ่งใด เจ้าก็มอบสิ่งนั้นให้ข้าพอดี”

ระบบสั่นไหวไปมา

【มิใช่ว่าระบบลำเอียง เพียงแต่ดวงของผู้ใช้ระบบดีเอง】

หยุนเหิงยิ้มให้ลูกแก้วแสงดวงน้อย จากนั้นจึงสุ่มสิบครั้งที่เหลือต่อไป