บทที่ 149: ถึงกับไม่มีความกล้าหาญเหลืออยู่เลยหรือ?

บทที่ 149: ถึงกับไม่มีความกล้าหาญเหลืออยู่เลยหรือ?

หลังฟังจบ หยุนเหิงก็หันไปมองคนทั้งสิบสองที่เหลือ นอกจากหยุนซู่

แววตาของนางเย็นชาและดุดัน

“อย่าให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว”

ทั้งสิบสองคนประสานมือคำนับพร้อมกัน

“ขอรับ!”

สิ้นเสียง ทั้งสิบสองก็รีบออกจากตระกูลอวี้ แยกย้ายกันไปยังสถานที่ต่าง ๆ

หยุนเหิงหันกลับมามองอวี้เฉิงเกออีกครั้ง

ยังไม่ทันที่นางจะเอ่ยปาก อวี้เฉิงเกอก็คุกเข่าลงอีกครั้ง

“นายน้อยหยุน ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย!”