กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 102: ออกมาเผชิญหน้ากับข้า
ต่อให้ไม่นับระดับการบำเพ็ญ เพียงมองจากศักยภาพและพัฒนาการในอนาคต ในบรรดาอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่อยู่ ณ ที่นี้ แทบไม่มีผู้ใดเทียบกับนางได้
ขณะที่พวกเขายังคงกระซิบกระซาบกัน เยี่ยนอี้ก็แทบรอไม่ไหว ลากหยุนเหิงเตรียมออกจากหอชุมนุมผู้ทรงปัญญา
“พวกเรากำลังคิดจะออกไปเดินเที่ยวในนครเทียนตูพอดี”
เยี่ยนอี้หันไปมองเซียวเฉินกับเซียวจิ่งเหิง
“พวกเจ้าจะไปด้วยกันหรือไม่?”
เซียวเฉินตอบตกลงอย่างไม่ลังเล
“ได้สิ”
“พอดีข้าฝึกบำเพ็ญจนรู้สึกเหนื่อยอยู่บ้าง”
เซียวจิ่งเหิงรีบกล่าวตามว่า