บทที่ 95: สายพลังเย็น

บทที่ 95: สายพลังเย็น

ยิ่งมุ่งลงไปเบื้องล่าง หมอกเย็นก็ยิ่งหนาทึบ

ท้ายที่สุด ทั้งผืนดินและกำแพงหินโดยรอบต่างก็จับตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็งหนา

หยุนเหิงนำกระบี่ดุลสวรรค์ออกมา ฟาดฟันลงไปยังจุดที่หมอกเย็นหนาแน่นที่สุด

ผืนดินเยือกแข็งและก้อนหินขนาดใหญ่แตกร้าวแยกออกไปสองฝั่ง

ใต้พื้นดินพลันเผยแสงเย็นสีครามเขียวเจิดจ้าออกมา

ปราณวิญญาณเข้มข้นทะลักออกมาจากรอยแยก

พบแล้ว

หยุนเหิงนำหีบบ่มวิญญาณขุนเขาธาราออกมาจากมิติเก็บสิ่งของ

นางถ่ายพลังวิญญาณเข้าสู่หีบ แล้วหันปากหีบไปทางสายพลังเย็นใต้พิภพ