บทที่ 64: ลึกล้ำจนยากหยั่งถึง

บทที่ 64: ลึกล้ำจนยากหยั่งถึง

“นางเป็นใคร?”

“เมื่อครู่นางปรากฏตัวขึ้นมาได้อย่างไร?”

“ข้าไม่รู้สึกถึงความผันผวนของมิติแม้แต่น้อย แต่นางกลับปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า”

“พลังกดข่มช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก...”

ผู้บำเพ็ญที่ยืนมุงดูอยู่ไกล ๆ ต่างหน้าซีดเผือด

หยุนจ้าวยังมิได้จงใจปลดปล่อยพลังกดข่ม ทว่าพวกเขากลับรู้สึกหายใจติดขัดแล้ว

กลิ่นอายสายนั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าตอนที่ลู่เสวียนเวยเผยระดับการบำเพ็ญขั้นกลางของระดับหลอมสุญตาเสียอีก

ไม่สิ

ไม่อาจนำมาเปรียบเทียบกันได้เลย