บทที่ 62: เปิดศึก

บทที่ 62: เปิดศึก

เฮ่อหลานซงมองหยุนเหิง ครู่หนึ่งกลับไม่รู้ว่าควรกล่าวสิ่งใด

แม้คำกล่าวของหยุนเหิงจะปฏิเสธคำขอร้องของเขา ทว่านางก็ไว้หน้าเขาและสำนักเสวียนเซียวอย่างเต็มที่แล้ว

ริมฝีปากของเฮ่อหลานซงขยับเล็กน้อย ท้ายที่สุดได้แต่ทอดถอนใจ ไม่เอ่ยเกลี้ยกล่อมต่อ

เมื่อเห็นเขาเงียบงัน ความหวังในดวงตาของซูหมิงเยวียนพลันพังทลาย

ขอบตาของนางแดงก่ำ แทบจะร่ำไห้ออกมาอยู่รอมร่อ

เฮ่อหลานซงไม่คิดช่วยนางแล้ว

เมื่อไร้การคุ้มครองจากผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักเสวียนเซียว นางจะทำอย่างไร?

มือเท้าของซูหมิงเยวียนเย็นเฉียบ ในหัวสับสนวุ่นวาย

หรือว่าวันนี้นางจะต้องตายอยู่ที่นี่จริงๆ?