บทที่ 59: ประมุขสำนักโจร

บทที่ 59: ประมุขสำนักโจร

หยุนเหิงยืนอยู่กับที่ สายตาเย็นชาจับจ้องซูหมิงเยวียน

หากรู้ว่าจะเป็นเช่นนี้ เมื่อครู่นางก็ไม่ควรรีบร้อนเก็บต้นแม่ชิงหมิงไปเสียเลย

นางควรจัดการซูหมิงเยวียนเสียก่อน

หากแดนลับไม่พังทลายลงกะทันหัน และนางไม่รีบร้อนนำต้นแม่ชิงหมิงออกไป แล้วซูหมิงเยวียนจะมีโอกาสบิดเบือนข้อเท็จจริงต่อหน้าผู้คนที่นี่ได้อย่างไร?

เว่ยเชวี่ยเฉินก้าวออกมาข้างหน้า พลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า

“สหายน้อยหยุน สิ่งที่สหายน้อยซูกล่าวเป็นความจริงหรือ?”

หยุนเหิงไม่ได้ปฏิเสธ

ต้นแม่ชิงหมิงขนาดมหึมาหายไปต่อหน้าซูหมิงเยวียนทั้งต้น ต่อให้นางปฏิเสธในตอนนี้ก็ไร้ความหมาย

“เป็นความจริง”