บทที่ 27: ชนะรวด

บทที่ 27: ชนะรวด

แสงกระบี่พุ่งผ่านกองเศษหิน สือฉงเยว่ยกขวานขึ้น ทว่าขวานยักษ์เพิ่งพ้นพื้น แสงกระบี่ก็จวนถึงหน้าอกของเขาแล้ว พลังวิญญาณสีเหลืองดินพลันพวยพุ่งขึ้นจากทั่วร่าง ปกคลุมร่างกายราวกับเกราะหนาชั้นหนึ่ง

แสงกระบี่ฟาดลงมา

กร๊อบ

แสงวิญญาณคุ้มกายแตกร้าว

เสื้อคลุมตรงหน้าอกของสือฉงเยว่ถูกฟันเป็นรอยยาว ร่างทั้งร่างถอยหลังไปหนึ่งก้าว

หยุนเหิงไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พัก นางก้าวข้ามหนามดินที่แตกสลาย กระบี่ที่สองพุ่งติดตามมาแทบจะทันที สือฉงเยว่ยกด้ามขวานขึ้นขวางรับ คมกระบี่จี้ลงตรงกลางด้ามขวาน ขวานยักษ์หนักอึ้งส่งเสียงทึบต่ำ

พลังวิญญาณในร่างของหยุนเหิงลดลงอย่างรวดเร็ว นางรู้สึกได้ว่าเส้นลมปราณเริ่มตึงรั้ง

แต่ในเวลานี้นางถอยไม่ได้โดยเด็ดขาด หยุนเหิงยกมือขึ้น แสงเย็นเยือกบนกระบี่ชำรุดพลันรัดแน่นขึ้นอีกครั้ง