บทที่ 23: ตราชิงหมิง

บทที่ 23: ตราชิงหมิง

“แม่นางหยุน นี่คือห้องรับรองที่เจ้าตำหนักจัดเตรียมไว้ให้ท่าน”

เสี่ยวซือพาหยุนเหิงมาหยุดอยู่หน้าประตูบานหนึ่ง เมื่อผลักประตูเปิดออก ภายในห้องมีแสงวิญญาณส่องสว่างริบหรี่

ห้องรับรองนี้เล็กกว่าห้องที่ใช้พักชั่วครู่ก่อนหน้าเล็กน้อย ทว่าจัดวางได้เหมาะแก่การชมการประมูลยิ่งกว่า เบื้องหน้าเป็นผนังผลึกสีครามดุจผืนน้ำทั้งด้าน ผนังผลึกใสกระจ่างราวสายน้ำ มองเห็นเวทีประมูลและที่นั่งเบื้องล่างได้อย่างชัดเจน หยุนเหิงยืนอยู่ภายในห้องมองเห็นด้านนอกได้ ทว่าคนด้านนอกกลับไม่อาจเห็นร่างของนาง

เบื้องหน้าผนังผลึกมีเก้าอี้นุ่มตั้งอยู่ข้างโต๊ะเตี้ย บนโต๊ะวางป้ายหยกแผ่นหนึ่ง

ลานประมูลเบื้องล่างมีรูปทรงครึ่งวงกลม

ตรงกลางสุดคือแท่นสูง ทั้งสี่มุมของแท่นมีโคมทองแดงตั้งอยู่ เปลวไฟในโคมไม่ไหวติง ทว่าแสงกลับส่องให้ทั่วทั้งเวทีประมูลเห็นได้อย่างละเอียดชัดเจน เบื้องล่างแท่นเป็นที่นั่งเรียงรายเป็นแถว บัดนี้มีผู้บำเพ็ญนั่งอยู่ไม่น้อยแล้ว