บทที่ 17: เข้าสู่นคร

บทที่ 17: เข้าสู่นคร

แสงกระบี่สีขาวโพลนพุ่งทะยานเข้าสู่ท่ามกลางสายอัสนี

ชั่วพริบตาถัดมา อัสนีสีขาวฟาดลงมา กลืนร่างของนางหายไป

ทั่วทั้งหุบเขาสั่นสะเทือนด้วยเสียงกัมปนาท ผืนป่าภูเขาเบื้องไกลถูกแสงอัสนีส่องสว่างราวกับกลางวัน เสวียนอีและคนอื่น ๆ ถูกคลื่นกระแทกบีบให้ถอยหลังพร้อมกัน

ผ่านไปเนิ่นนาน ในที่สุดเสียงอัสนีก็หยุดลง กลุ่มเมฆค่อย ๆ สลายตัว แสงตะวันสาดส่องกลับลงมายังหุบเขา

กลางพื้นดินไหม้เกรียม หยุนเหิงคุกเข่าข้างหนึ่งอยู่ตรงนั้น มือหนึ่งค้ำกระบี่ อีกมือกดลงบนเข่า อาภรณ์บนร่างของนางถูกทัณฑ์อัสนีฟาดจนขาดวิ่น ปลายผมถูกเผาไหม้ไปช่วงหนึ่ง และคราบเลือดตรงมุมปากยังไม่แห้ง

ภายในจุดตันเถียน วิญญาณก่อกำเนิดดวงน้อยนั่งขัดสมาธิอยู่ในทะเลวิญญาณ รอบกายมีแสงน้ำค้างแข็งสานประสานกับเจตจำนงอัสนี

วิญญาณก่อกำเนิดก่อตัวสำเร็จ