เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เมื่ออยู่ท่ามกลางใจกลางพายุ เจียงหมิงปินก็ตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
เป็นเพราะตอนนี้มีคนอยู่เยอะแยะมากมาย
หากมีเพียงครอบครัวของพวกเขากันเอง เขาจะต้องสั่งสอนเจียงอวี๋ม่านให้หลาบจำอย่างแน่นอน
ปากไม่มีหูรูด เอาเรื่องที่เจียงหว่านเสียอายุน้อยกว่าเธอเก้าเดือนมาแฉ กลัวเขาจะไม่มีเรื่องหรือยังไง?
“เรื่องนี้แต่เดิมล้วนเป็นเรื่องน่าอับอายในครอบครัว เดิมทีผมไม่อยากพูดอะไรมาก”
หลังจากลังเลอยู่นาน ในที่สุดเจียงหมิงปินก็ตรึกตรองก่อนเอ่ยปาก “ตอนที่ผมแต่งงานกับสหายสวี่เหมย ก็เป็นช่วงหลังจากนั้น ที่ผมเพิ่งรู้ว่าลูกสาวไม่ใช่สายเลือดของผม”
คำพูดนี้หลุดออกมา ย่อมเป็นการยืนยันคำพูดเมื่อครู่นี้อย่างไม่ต้องสงสัย
เจียงหว่านเสียเชิดคางขึ้นอย่างได้ใจ แววตาเต็มไปด้วยความดูถูก
เธออยากจะดูนักว่าเจียงอวี๋ม่านที่ถูกฉีกหน้าจนไม่เหลือชิ้นดีจะกู้หน้ากลับมาได้อย่างไร
“นี่...” ผู้อำนวยการทั้งสองต่างก็มองหน้ากันไปมา