ตอนที่ 0303

เวลาที่เธอไปคณะศิลปวัฒนธรรมทหาร ช้ากว่าเวลาที่ฟู่จิ่งเฉินไปฝึกซ้อมเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

อิดออดจนไม่อาจจะถ่วงเวลาได้อีก เจียงอวี๋ม่านถึงได้ลุกขึ้นล้างหน้าแปรงฟันแล้วออกไปข้างนอก

ระหว่างทาง ฟู่ไห่ถังพูดเจื้อยแจ้วไม่หยุด เพราะเธอง่วงเกินไปจึงทำได้เพียงพยักหน้าเออออตาม ไปนั่งอยู่ในห้องทำงานครู่หนึ่งถึงได้สติกลับมาบ้าง

ขณะที่กำลังเก็บของเตรียมตัวไปหาซูเหวินเจิง อีกฝ่ายก็กำกระดาษแผ่นหนึ่งพุ่งเข้ามาจากข้างนอกด้วยความตื่นเต้น

“อวี๋ม่าน”

น้ำเสียงเธอตื่นเต้นมาก “บท ‘รุ่งอรุณ’ ของเธอผ่านแล้วนะ”

เสียงดังตู้ม ราวกับเสียงฟ้าผ่าดังขึ้นข้างหู

คราวนี้เจียงอวี๋ม่านตาสว่างเต็มที่

“จริงเหรอ” หยางอวิ้นพุ่งเข้าไปหาอย่างรอไม่ไหว แล้วรับกระดาษแผ่นนั้นมา