กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ซุนสือฝู่เป็นขุนพลคู่ใจข้างกายฉินตงหลิง แม้จะพยายามเก็บซ่อนอย่างเต็มที่ ทว่าแววตาที่ร้อนแรงก็ยังดูน่ากลัวอยู่ดี
อย่างน้อยเสี่ยวอี้ก็ตกใจกลัวจนหันตัวไปซุกในอ้อมอกของฟู่ไห่ถัง แทบอยากจะซ่อนตัวเอาไว้
เมื่อเห็นเช่นนั้น ซุนสือฝู่จึงรีบเก็บสายตากลับมาอย่างระมัดระวัง
สมกับเป็นหลานชายของหัวหน้าคณะเสนาธิการทหารของพวกเขา หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูจริง ๆ
เจียงอวี๋ม่านไม่รู้ความคิดในใจของซุนสือฝู่ จึงอธิบายไปประโยคหนึ่ง “เมื่อก่อนเสี่ยวอี้ไม่ค่อยกลัวคนแปลกหน้า ช่วงนี้มีแม่ฉันคอยดูแลทุกวัน เลยเริ่มจำหน้าคนได้บ้างแล้ว”
“ฉลาดถึงได้จำคนเก่ง”
ได้ยินคนหลายคนพูดคุยกันอยู่ที่หน้าประตู ในคำพูดยังเอ่ยถึงเด็ก ฉินตงหลิงที่อยู่ข้างในห้องจึงรู้สึกทั้งตื่นเต้นและคาดหวัง