ตอนที่ 0295

บรรยากาศภายในห้องพักฟื้นเงียบกริบ แม้ว่าซุนสือฝู่จะพยายามเบามือให้มากที่สุดแล้ว แต่เสียงเปิดประตูก็ยังคงดังชัดเจนอยู่ดี

เจียงอวี๋ม่านเดินตามหลังเขาเข้ามา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่บนเตียง หัวใจของทั้งคู่ก็หล่นวูบ

พวกเขากวาดสายตามองไปรอบห้อง ก่อนจะพบว่าฉินตงหลิงนั่งอยู่หน้าหน้าต่าง จึงค่อยถอนหายใจอย่างโล่งอกพร้อมกัน

“หัวหน้าคณะเสนาธิการทหาร ทำไมคุณถึงลุกขึ้นมาล่ะครับ? หมอบอกให้คุณพักผ่อนเยอะ ๆ นะครับ”

ซุนสือฝู่แก้ไม่ได้กับนิสัยชอบบ่นจุกจิก เขาก้าวไปข้างหน้าหมายจะประคองอีกฝ่ายกลับไปที่เตียง

“ไม่ได้สั่งให้คุณออกไป ให้ผมนั่งอยู่คนเดียวสักพักหรือไง?” ฉินตงหลิงไม่ได้หันกลับมามอง