กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ฟู่จิ่งเฉินไม่ได้พูดอะไร แต่ความหมายที่อยากจะสื่อนั้นชัดเจนมาก
เจียงอวี๋ม่านอ่านออกได้อย่างง่ายดาย
“ชอบคุณที่สุด” เธอยื่นมือไปตบเขาเบา ๆ “พอใจหรือยัง รีบใส่เสื้อผ้ากลับไปได้แล้ว”
ฟู่จิ่งเฉินได้ทีก็ยอมถอย สะบัดเสื้อคลุมออกใส่อย่างว่าง่าย
เมื่อเห็นดังนั้น เจียงอวี๋ม่านก็ถอนหายใจ “ไม่รู้ว่าสหายพวกนั้นที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของผู้สั่งการฟู่ จะรู้หรือเปล่าว่าคุณขี้หึงขี้หวงขนาดนี้”
เสื้อคลุมทหารถ้าไม่ใส่ก็แล้วไป แต่ถ้าจะใส่ ก็ต้องใส่ให้เรียบร้อย
ตอนที่เจียงอวี๋ม่านพูด ฟู่จิ่งเฉินกำลังติดกระดุมอย่างเชื่องช้า
นิ้วมือเรียวยาวคู่กับใบหน้าแบบนี้ จะมองยังไงก็เจริญหูเจริญตาไปหมด