กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เมื่อคิดถึงเรื่องเมื่อคืน รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นในแววตาของฟู่จิ่งเฉิน
โดยปกติแล้ว ของที่อยู่ในตู้ข้างเตียงมักจะเป็นเขาที่คอยใส่ใจ แต่ครั้งนี้กลับกลายเป็นภรรยาของเขาที่ไปรับมาจากโรงพยาบาล
เขาดีใจมาก จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะดึงตัวเธอมาใช้เวลาอยู่บนเตียง
แน่นอนว่าเมื่อรู้ว่าภรรยาตัวเองเป็นคนหน้าบาง ฟู่จิ่งเฉินย่อมไม่มีทางพูดเรื่องเหล่านี้ออกมา
เขายอมรับฉายานี้อย่างสบายใจ
ใช้เวลาเพียงไม่กี่ประโยค ทั้งสามคนก็เดินมาถึงถนนที่มีต้นไม้ร่มรื่นอย่างรวดเร็ว
ถนนที่มุ่งหน้ากลับชุมชนบ้านพักครอบครัวสายนี้ พวกเขาไม่รู้ว่าเดินผ่านมากี่ครั้งแล้ว แต่ครั้งนี้กลับแตกต่างออกไปเป็นพิเศษ