เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
สวี่หย่าจวินแทบไม่กล้าเชื่อสายตาตัวเอง
เธอจ้องมองร่างนั้นเขม็ง ถึงขั้นก้าวไปทางนั้นสองสามก้าวโดยไม่รู้ตัว
ทว่าอีกฝ่ายถูกทหารหญิงรุมล้อม และเดินออกจากโรงอาหารไปอย่างรวดเร็ว
สวี่หย่าจวินยืนอยู่กับที่ครู่หนึ่ง จนกระทั่งมีเสียงดังขึ้นจากด้านหลัง “หย่าจวิน คุณมายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้?”
เธอหันขวับไป คนที่พูดคือผู้สั่งการสวี
ผู้สั่งการสวีเดินมากับซูเหวินเจิง เห็นได้ชัดว่าทั้งสองเพิ่งกินข้าวด้วยกันมา
“ไม่มีอะไรหรอก” สวี่หย่าจวินยิ้ม “เหวินเจิง วันนี้คณะศิลปวัฒนธรรมทหารของพวกคุณมาถึงกันตอนไหนเหรอ?”
เธอมาที่กองพลที่สิบเก้าบ่อยๆ คุ้นเคยกับทหารหญิงของคณะศิลปวัฒนธรรมทหารกองพลที่สิบเก้าเป็นอย่างดี และไม่เคยเห็นคนคนนั้นมาก่อนเลย
ดังนั้นไม่ต้องเดา เธอก็รู้ว่านั่นคือคนของคณะศิลปวัฒนธรรมทหาร