เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เจ้าตัวยังบอกว่าช่างมันเถอะ จวงหว่านไป๋ก็ไม่ติดใจสงสัยอะไร
ทั้งสองคนพูดคุยกันพลางเดินออกจากห้องฝึกซ้อมเพื่อกลับไปพักผ่อนที่หอพัก
เจียงอวี๋ม่านในตอนนี้ก็กลับมาถึงเขตบ้านพักทหารพร้อมกับฟู่จิ่งเฉินแล้ว
เรื่องที่คณะศิลปวัฒนธรรมทหารจะต้องไปแสดงรวม เธอเคยบอกเขาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว แต่ก่อนหน้านี้ยังไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน วันนี้พอรู้ว่าเป็นกองพลที่สิบเก้า เธอก็เลยบอกเขาอีกครั้ง
“อืม” ฟู่จิ่งเฉินมองเธอ “ไปนานแค่ไหน ต้องเก็บเสื้อผ้าไหม”
เพราะเรื่องกลับบ้านเกิดครั้งก่อน ตอนนี้พอได้ยินว่าภรรยาตัวเองจะออกเดินทาง ปฏิกิริยาแรกของเขาก็คือต้องเก็บกระเป๋า
“สิบวัน” เจียงอวี๋ม่านเอาคางเกยบนไหล่ของเขา “ทำไมถึงเป็นฝ่ายถามฉันล่ะ นายจะช่วยฉันเก็บของอีกแล้วเหรอ”
ฟู่จิ่งเฉินตอบคำถามนั้นด้วยการลงมือทำทันที