กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาที่จ้องมองมา ฟู่จิ่งเฉินก็ราวกับจะรับรู้ได้ จึงหันหน้ามองมาทางนี้
เมื่อสี่ตาประสานกัน ทั้งสองต่างก็มองกันจนเหม่อลอย
ในช่วงเวลาพักร้อนหลายวันนี้ เจียงอวี๋ม่านมักจะคิดถึงเขาในยามว่างเสมอ ตอนนี้เขากำลังพิงรถจี๊ปอยู่ รูปร่างสูงโปร่งและสง่างาม
เมื่อมองดูเขา เจียงอวี๋ม่านถึงกับพูดไม่ออกไปครู่ใหญ่
เห็นได้ชัดว่าฟู่จิ่งเฉินเองก็เช่นกัน
“พี่ พี่รู้ได้ยังไงว่าพวกเราจะกลับมาวันนี้?” สุดท้าย เสียงที่เปี่ยมไปด้วยความตกใจและดีใจของฟู่ไห่ถังก็ดังขัดจังหวะการสบตาของทั้งสองคน
สำหรับคำถามนี้ เจียงอวี๋ม่านก็สงสัยเช่นกัน
พวกเธอไม่ได้ซื้อตั๋วขากลับล่วงหน้า ฟู่จิ่งเฉินจะรู้ได้อย่างไร?