ตอนที่ 0240

หลังมือหน้ามือก็เนื้อทั้งนั้น อย่าเห็นว่าปกติฟู่หว่างซานจะไม่ค่อยบ่นถึงออกทางปาก แต่จริงๆ แล้วก็ยังห่วงใยฟู่จิ่งเฉินมาก

“เปล่า มากันแค่สามคน” ฟู่ไห่ถังปาดน้ำตา

“ทางไกลขนาดนี้ เขาปล่อยให้พวกเธอสามคนกลับมากันเองได้ยังไง” ฟู่หว่างซานยังไม่ทันอ้าปาก มารดาตระกูลฟู่ก็ตัดพ้อขึ้นมาก่อน

“แม่ กองทัพไม่อนุมัติวันหยุดน่ะ” เจียงอวี๋ม่านรีบอธิบาย “จิ่งเฉินส่งพวกเราขึ้นรถไฟแล้วถึงได้กลับไป”

“นั่นสิ จิ่งเฉินบ้านเธอรักถนอมลูกเมียยังกับแก้วตาดวงใจ จะจงใจไม่กลับมาได้ยังไง” ป้าหลี่ที่อยู่ข้างๆ ก็หัวเราะออกมา

มารดาตระกูลฟู่ห่วงจนลนลาน พอได้สติกลับมาคิดดูก็เห็นด้วย จึงไม่ได้พูดอะไรต่อ

ส่วนฟู่หว่างซานนั้น สายตาจับจ้องไปที่ฟู่ซืออี้เสียแล้ว