เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา รอยยิ้มของจี้ฟางซูและเหวินซินก็แข็งค้างบนใบหน้าทันที
กลับเป็นซูเหวินเจิงที่มุมปากยกย่องขึ้น เธอหันหน้าไปมองเจียงอวี๋ม่านแวบหนึ่ง ภายใต้แสงไฟของเวที ดวงตาของอีกฝ่ายถูกแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มจนเปล่งประกายเป็นพิเศษ
เมื่อเห็นเช่นนี้ ซูเหวินเจิงก็ดึงสายตากลับมาอย่างรู้ความ ในใจรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบาย
นี่สิถึงจะเรียกว่ามีวิธีรับมือสามีอย่างอยู่หมัด
“เหยียนจิ้ง คุณถามแบบนี้ ไม่ใช่หาเรื่องใส่ตัวเหรอ?” อีกด้านหนึ่ง เจิ้งหลิวเจียงก็หัวเราะฮ่าฮ่าแล้วหันหน้ามา “คุณไม่ดูเลยว่านักเขียนบทของคณะศิลปวัฒนธรรมทหารกองพลที่ยี่สิบสองของเราเป็นใคร”
เรื่องนี้เฟิงเหยียนจิ้งไม่รู้จริง ๆ เขาเอ่ยปากด้วยความสงสัย “โอ้? ใครล่ะ?” หรือว่าจะเก่งกว่าอาจารย์เหวินซินได้อีก?
“ภรรยาของเขาไงล่ะ”