ตอนที่ 0218

เจียงอวี๋ม่านลูบเหรียญทองหนักอึ้ง เงยหน้ามองเขา ดวงตาคู่สวยทอประกายระยิบระยับ “อืม”

จะไม่ให้ระบายอารมณ์ได้ยังไงล่ะ? ฉากที่ฟู่จิ่งเฉินยืนนิ่งและถอดถุงมือออกเมื่อครู่นี้ ต่อให้นึกถึงตอนนี้ หัวใจของเธอก็ยังเต้นรัวเป็นกลองรบ

หากไม่ใช่เพราะรอบข้างมีผู้คนล้นหลาม เธอคงอยากจะ...

เจียงอวี๋ม่านเพิ่งจะคิดมาถึงตรงนี้ ฟู่จิ่งเฉินก็ก้าวมาข้างหน้าหนึ่งก้าว ยื่นแขนโอบกอดเธอไว้

รอบข้างมีเสียงสูดลมหายใจเบา ๆ ดังขึ้น

เหล่าผู้คนที่ตามกองพันคมเทพมายิ่งยืนอึ้งอยู่ไม่ไกล ใบหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉา

เนื่องจากเกรงใจที่มีคนเยอะ ฟู่จิ่งเฉินจึงกอดเธอแค่ครู่เดียวก็ปล่อย เขาปรายตามองไปทางแท่นประธานแวบหนึ่ง “ผมไปตรงนั้นก่อนนะ เดี๋ยวค่อยมาหาคุณ”