กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ยิ่งเห็นเขากำลังถือปืนทำท่าทางเล็งเป้าแล้ว ดีไม่ดีเขาอาจจะเข้าร่วมการแข่งขันยิงปืนครั้งนี้ด้วยก็ได้
“ไม่ต้องห่วงหรอก” เจียงอวี๋ม่านดึงสายตากลับ ปลอบใจ “ที่นี่ เขาไม่กล้าเดินเข้ามาตรง ๆ หรอก”
“ฉันแค่กลัวเขาจะเรียกชื่อผิดต่อหน้าน่ะสิ”
ชะงักไปครู่หนึ่ง ฟู่ไห่ถังก็ย้ำอีก “อีกอย่าง พี่ชายฉันก็ไม่รู้เรื่องนี้ด้วย”
คราวก่อนในเมือง เธอแค่บอกว่ามีอันธพาลมาถามชื่อพี่สะใภ้ แต่ไม่ได้บอกว่าพี่สะใภ้บอกชื่อเจียงหว่านเสียไป
ถ้าอยู่ข้างนอกก็แล้วไปเถอะ ตอนนี้เจียงหว่านเสียก็มาอยู่ที่นี่พร้อมกับคณะละครเพลงสุริยันเจิดจ้าด้วย ถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดโปงต่อหน้า เธอคิดไม่ออกเลยว่าสถานการณ์มันจะน่าอึดอัดขนาดไหน
“เรื่องอะไรที่ฉันไม่รู้?” ตอนนี้ เสียงของฟู่จิ่งเฉินก็ดังมาจากด้านหลัง