กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“สวี่ชิง นายเอาแต่จ้องสหายเจียงอวี๋ม่านทำไมกัน?”
เรื่องทั้งหมดนี้ย่อมปิดบังดวงตาเฉียบแหลมของเว่ยเหลียวไม่ได้ เขาเอ่ยปากราวกับล้อเล่น “อิจฉาวิชายิงปืนไปก็เปล่าประโยชน์ เธอไม่มีทางไปกองร้อยทหารหญิงของกองพลพวกนายหรอก”
“คุณอาเว่ยล้อเล่นอีกแล้ว” สวี่ชิงดึงสายตากลับมาในทันที “ฉันแค่รู้สึกว่าสหายเจียงอวี๋ม่านหน้าคุ้น ๆ เลยอดมองไม่ได้ สหายเจียงอวี๋ม่าน ไม่ได้ทำให้คุณตกใจใช่ไหม?”
คำพูดเหล่านี้ ได้คลายความสงสัยของทุกคนไปอย่างมองไม่เห็น
“ไม่ค่ะ” เจียงอวี๋ม่านส่ายหน้า
สายตาของอีกฝ่ายเมื่อครู่ ไม่ใช่แค่หน้าคุ้นง่าย ๆ แบบนั้น เหมือนกับเห็นคนรู้จักเก่าเสียมากกว่า