กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ริมฝีปากฟู่จิ่งเฉินเม้มเป็นเส้นตรง “เปล่า”
เรื่องหึงก็ส่วนเรื่องหึง คนแบบภรรยาเขา ถ้าไม่มีคนมาชอบสิแปลก
“แล้วคุณคิดอะไรอยู่ล่ะ เห็นคุณซึม ๆ มาตลอดทาง” สำหรับเขา เจียงอวี๋ม่านมีความอดทนให้อย่างเต็มที่เสมอ
ฟู่จิ่งเฉินสบตากับเธออยู่สองวินาที นัยน์ตาล้ำลึกราวกับจะดูดสติปัญญาของคนเข้าไป “คนอื่นเขาจะไม่เข้าใจผิดว่าผมโสดน่ะสิ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจียงอวี๋ม่านก็ชะงักไปครู่หนึ่งกว่าจะได้สติ
คนในเขตทหารที่ยี่สิบสองต่างรู้ดีว่าฟู่จิ่งเฉินแต่งงานมีครอบครัวแล้ว แต่วันนี้เธอถูกคนเข้ามาทักทาย ถึงแม้จะอธิบายไปแล้วว่าแต่งงานแล้ว คนอื่นกลับคิดว่าเธอโกหก
นี่คือฟู่จิ่งเฉินกำลังรู้สึกถึงวิกฤตงั้นสิ?
เจียงอวี๋ม่านรู้สึกขำมาก
“มีภรรยาสวยขนาดนี้ คุณยังไม่ดีใจอีกเหรอ?”