ตอนที่ 0203

ที่นั่งในหอซ้อมการแสดงไม่อาจรองรับทหารทุกคนได้อย่างแน่นอน แต่เมื่อไม่มีผู้นำอยู่ด้วย ทุกคนก็ไม่ถือสา คนมาเร็วก็นั่งจองที่ คนมาทีหลังก็นั่งขัดสมาธิบนพื้น

มองออกไปเบื้องล่างมีผู้คนนั่งอยู่เต็มไปหมด ไม่มีพื้นที่ว่างแม้แต่นิดเดียว

ตอนที่สาว ๆ เดินเข้าสนาม ได้ยินเสียงโห่ร้องที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้น พวกเธอก็ยิ้มแย้มอย่างสง่างามบนเวที ส่วนทหารในที่นั่งมืด ๆ กลับหน้าแดง

“ผู้บังคับกองพัน มานั่งข้างหน้าสิ พวกเราจองที่ไว้ให้คุณโดยเฉพาะเลย”

ลูกน้องของเซี่ยงลี่เฟิงเห็นเขายืนอยู่ข้าง ๆ ก็รีบดึงเขาไปนั่งแถวแรกอย่างรวดเร็ว

ต่อให้เขาจะไม่เต็มใจ แต่ก็ต้านทานคนจำนวนมากที่พร้อมใจกันลงมือไม่ได้ ทำได้เพียงนั่งลงบนที่นั่งอย่างเชื่อฟัง