ตอนที่ 0201

หากไม่ใช่เพราะเรื่องที่สนามยิงปืน เว่ยเหลียวคงไม่รู้แน่ว่าหลานสาวหมายถึงใคร

เมื่อนึกถึงอาจารย์นักเขียนบทที่ยิงได้สิบวงคนนั้น แววตาของเขาก็ปรากฏร่องรอยแห่งความเข้าใจ “ที่แท้ก็เธอนี่เอง”

“คุณปู่รู้จักอาจารย์อวี๋ม่านด้วยเหรอ?” เว่ยฉิงเบิกตากว้างโดยสัญชาตญาณเมื่อเห็นปฏิกิริยาของเขา

เว่ยเหลียวยิ้ม ไม่ได้ตอบเธอ แต่เปลี่ยนเป็นขมวดคิ้วแล้วพูดอย่างจริงจัง “เธอเล่าให้ปู่ฟังก่อน ว่าเรื่องที่ตกลงมาจากเวทีมันเป็นยังไง?”

“ไม่ได้ตกลงมาจากเวที”

เว่ยฉิงเบ้ปาก “ต้องโทษเจียงหว่านเสียคนนั้นที่โปรยถั่วเหลือง! คุณปู่ไม่รู้อะไร ถ้าไม่ได้อาจารย์อวี๋ม่านประคองฉันไว้ ฉันคงตกลงมาจากข้างบนนั้นจริง ๆ”