กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เดิมทีคิดว่าจะทำให้คณะศิลปวัฒนธรรมทหารต้องขายหน้าต่อหน้าผู้นำ ใครจะรู้ว่ากลับกลายเป็นว่าได้ช่วยให้พวกเธอได้โดดเด่นขึ้นมาทางอ้อมเสียอย่างนั้น
“กองร้อยทหารหญิงที่ยิงได้สิบวงก็มีไม่มากนัก แต่คณะศิลปวัฒนธรรมทหารกลับมีถึงสองคน ยอดเยี่ยมมากจริงๆ” ตอนที่พูด รอยยิ้มที่มุมปากของจี้ฟางซูนั้นฝืนอย่างเห็นได้ชัด
เว่ยเหลียวไม่ได้หันไปมองเลยสักนิด ทำเพียงแค่มองเจิ้งหลิวเจียงอย่างพึงพอใจเป็นพิเศษ “การพัฒนาอย่างรอบด้านถึงจะเป็นสิ่งที่ถูกต้อง! ทหารสายศิลป์ก็คือทหาร หากไร้เรี่ยวแรงจะเรียกว่าทหารได้หรือ?”
คำพูดเหล่านี้ราวกับน้ำเย็นจัดที่สาดลงมา แม้ว่าจี้ฟางซูจะพยายามปกปิดอย่างสุดความสามารถ แต่ความอับอายในแววตาก็ไม่อาจหลบซ่อนได้