ตอนที่ 0192

เจียงหว่านเสียกำลังนั่งกอดเข่าอยู่บนบันไดด้านนอก หากจี้ฟางซูไม่เคยเห็นเธอมาก่อน ท่าทางแบบนี้ก็คงจำไม่ได้

เธอกับเหวินซินยืนดูอยู่ข้างๆ ครู่หนึ่ง เจียงหว่านเสียก็สังเกตเห็นพวกเธออย่างรวดเร็ว

ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบลุกขึ้นยืน บีบรอยตะเข็บกางเกงด้วยความประหม่า “ผู้สั่งการจี้ อาจารย์เหวินซิน พวกคุณมาที่นี่ได้ยังไง?”

ตอนนั่งยังพอปิดบังได้บ้าง แต่พอลุกขึ้นยืน ขอบตาที่แดงก่ำและพวงแก้มที่เปื้อนคราบน้ำตาก็เผยให้เห็นอย่างชัดเจน

“ฉันจำคุณได้ สหายเจียงหว่านเสีย คุณเต้นเก่งมาก”

จี้ฟางซูแสดงท่าทีห่วงใย “คุณเป็นอะไรไป? ถ้าน้อยใจก็อย่าแอบหลบมาร้องไห้สิ มีอะไรก็พูดออกมา”