กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ท้องฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว เมื่อทหารหญิงพูดจบ ก็ถือผ้าขนหนูและกะละมังเตรียมตัวไปที่ห้องน้ำร้อน
ก่อนจะออกจากประตู เห็นเจียงหว่านเสียยังคงนั่งนิ่งอยู่บนเตียง จึงเอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจว่า “หว่านเสีย เธอไม่ไปตักน้ำด้วยกันเหรอ?”
“พวกเธอไปก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันค่อยตามไป” เจียงหว่านเสียยื่นมือไปจัดผ้าปูที่นอน แสร้งทำเป็นยุ่ง
เมื่อเห็นดังนั้น คนอื่น ๆ ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก “ได้ เธอรีบหน่อยนะ ไม่อย่างนั้นน้ำร้อนจะหมดเสียก่อน” พูดจบก็เดินลงบันไดไปพูดคุยหัวเราะกันไป
รอจนกระทั่งเงาของทุกคนค่อย ๆ หายไปที่บริเวณบันได เจียงหว่านเสียถึงได้หยุดมือ สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเดินออกจากห้องตามไป
เห็นได้ชัดว่าจุดหมายของเธอไม่ใช่ห้องน้ำร้อน แต่เป็นห้องทำงานของผู้สั่งการซู