ตอนที่ 0187

เฉียวอวิ๋นเซินกำลังยืนอยู่หน้าประตูคณะศิลปวัฒนธรรมทหาร ไม่รู้ว่ามานานแค่ไหนแล้ว เมื่อได้ยินความเคลื่อนไหวทางฝั่งนี้ เขาถึงได้หันมามอง

“จิ่งเฉิน อาจารย์เจียง บังเอิญจัง” ทั้งสองฝ่ายสบตากัน เขาเอ่ยปากก่อน “ผมได้ยินมาว่าอาจารย์เจียงก็ได้รับบาดเจ็บในครั้งนี้ด้วย คงไม่เป็นอะไรมากใช่ไหม?”

ดูเหมือนว่า เขาก็ได้ยินเรื่องที่ทหารหญิงคณะศิลปวัฒนธรรมทหารได้รับบาดเจ็บในครั้งนี้เหมือนกัน

“ไม่เป็นอะไรมาก” เจียงอวี๋ม่านกระจ่างแจ้งในใจ เธอมองดูกล่องยาที่เขาถืออยู่ในมือแวบหนึ่ง “ผู้บังคับกองพันเฉียวจะเอาของไปส่งให้ใครหรือเปล่า?”

เฉียวอวิ๋นเซินเงียบไปครู่หนึ่ง ลานพักของทหารหญิงเขาไม่สะดวกเข้าไป ดูเหมือนกำลังลังเลว่าจะให้เธอช่วยส่งให้ดีหรือไม่