กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ผู้สั่งการซูเผยรอยยิ้มบางๆ “ตรงกับหัวข้อดีจริงๆ”
เธอลุกขึ้นยืน เคาะนิ้วลงบนบทละคร “การแสดงรวมของคณะศิลปวัฒนธรรมทหารในครั้งนี้ เธอในฐานะนักเขียนบท ถึงเวลาก็ต้องเหนื่อยคอยติดตามผลงานไปด้วยกันนะ”
สิ้นเสียง
หยางอวิ้นเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ มองสลับไปมาระหว่างผู้สั่งการซูและเจียงอวี๋ม่าน
สุดท้าย สายตาก็มาหยุดอยู่ที่บทละครใต้ปลายนิ้วของผู้สั่งการซู
เธออยากรู้จริงๆ ว่ามันเป็นบทละครแบบไหน ถึงทำให้ผู้สั่งการซูสามารถเคาะโต๊ะตัดสินใจได้โดยไม่ต้องปรึกษาใคร หลังจากอ่านเพียงแค่รอบเดียว
ต่างจากความประหลาดใจของหยางอวิ้น ท่าทางของเจียงอวี๋ม่านดูเป็นปกติมาก เพียงแค่เผยรอยยิ้มออกมา
แถมยังหาจังหวะถามแทรกไปหนึ่งประโยค “แล้วจะเริ่มซ้อมเมื่อไหร่”