ตอนที่ 0154

เจียงอวี๋ม่านอมยิ้ม “เพราะงั้นเธอถึงได้ดีใจเรื่องนี้สินะ”

ไม่อย่างนั้นทำไมเธอถึงชอบนิสัยของไห่ถังล่ะ

เวลาจริงจังก็พึ่งพาได้จริง ๆ แต่เวลาปกติก็มีนิสัยน่ารักแบบเด็กสาวทั่วไป ทำให้คนรู้สึกเอ็นดูจากใจจริง

“ฉันก็ต้องดีใจอยู่แล้ว” ฟู่ไห่ถังหน้าบาน

เพิ่งอ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงตะโกนพร้อมเพรียงดังกึกก้องมาจากที่ไม่ไกลนัก

ดูท่าทางที่นี่คงอยู่ใกล้กับสนามฝึกทหารมาก

เจียงอวี๋ม่านนึกถึงคำพูดของฟู่จิ่งเฉินเมื่อเช้า จึงกล่าวว่า “โรงอาหารน่าจะใกล้เปิดแล้ว พวกเราไปรอพี่ชายเธอกันเถอะ”

“ตกลง! ฉันหิวจนไส้จะขาดอยู่แล้ว เมื่อเช้ากินแค่เสบียงแห้งที่เอามาจากบ้านเอง” สีหน้าท่าทางของฟู่ไห่ถังที่กำลังดีอกดีใจ เมื่อพูดถึงคำว่า “บ้าน” ก็หมองลงในพริบตา