ตอนที่ 0135

โชคดีที่เสี่ยวอี้ไม่เลี้ยงยากเหมือนเมื่อก่อน ตลอดทั้งคืนอาละวาดไปแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว

ครอบครัวสามคนนอนหลับยาวจนถึงเช้า เสี่ยวอี้กับฟู่จิ่งเฉินตื่นขึ้นมาก่อน

ผ่านไปไม่นาน แสงสว่างด้านนอกก็สว่างขึ้นเรื่อยๆ เจียงอวี๋ม่านก็มีทีท่าว่าจะตื่น

เมื่อเห็นเช่นนั้น ฟู่จิ่งเฉินก็ยื่นมือออกไป ปิดตาของเธอไว้อย่างแผ่วเบา

ตอนเช้าฟ้าสว่างเร็วขึ้นเรื่อยๆ ยังไม่ถึงเวลาตื่นของเจียงอวี๋ม่านเลยสักนิด เธอยังสามารถนอนต่อได้อีกหน่อย

เมื่อสัมผัสได้ว่าลมหายใจของเธอกลับมาสม่ำเสมออีกครั้ง ฟู่จิ่งเฉินก็พลิกตัวตะแคง และรักษากิริยานี้ไว้ตลอด

เสี่ยวอี้ที่ตื่นขึ้นมาพอเห็น ก็ร้อนใจ เอื้อมมือไปคว้ามือของฟู่จิ่งเฉินอีก ปากก็ส่งเสียง "ย่าย่า" ร้องไม่หยุด

“ชู่ว อย่าขยับ” ฟู่จิ่งเฉินส่งสัญญาณให้เขาเงียบ