กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
พี่สะใภ้รองตระกูลเหยาใช้สายตาเยาะเย้ย “คราวก่อนเธอทำร้ายพี่รองของเธอไปแล้ว ครั้งนี้ถ้าพวกเรายังจะเชื่อเธออีก นั่นแหละถึงจะเรียกว่ารอรับกรรมอย่างแท้จริง”
ที่เดียวกัน หกล้มครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว
“คุณหมายความว่ายังไง” เหยาซือเหมิงมีสีหน้าเคร่งขรึม
พี่สะใภ้รองตระกูลเหยามองตรงไปยังสามีภรรยาเหยาอันกั๋ว ท่าทีของพวกเขาทั้งสอง จะเป็นตัวกำหนดว่าครอบครัวสายรองจะแยกบ้านหรือไม่
“เรื่องพวกนี้เธอไม่ต้องยุ่ง แค่อยู่ในบ้านรอแต่งงานก็พอ” เหยาอันกั๋วกล่าว
เขาพูดจบ ไม่ว่าเหยาซือเหมิงจะอาละวาดหรือประท้วงอย่างไร ก็ยังยืนกรานที่จะขังเธอไว้ ไม่ยอมให้ออกไปไหน
จากนั้น ใช้เวลาสองวัน ในที่สุดก็พบบ้านที่เหมาะสมในกองการผลิตถงจื่อวานซึ่งอยู่ห่างออกไปโดยการเดินเท้าสองชั่วโมง