ตอนที่ 0130

“งั้นเหรอ ดูเหมือนผมจะเข้าใจผิดไปเองสินะ” โจวหลิงอวิ๋นเอาแขนเสื้อปิดนาฬิกาข้อมือไว้

เจียงอวี๋ม่านไม่มีความอดทนพอจะมาคุยเรื่องไร้สาระกับเขา เธอเตือนว่า “อาจารย์โจว ใกล้จะได้เวลาเข้าเรียนแล้วนะ”

รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวหลิงอวิ๋นยังคงไม่เปลี่ยน “ได้ งั้นผมไปก่อนนะ”

“อืม”

เมื่อเห็นเจียงอวี๋ม่านตอบรับ โจวหลิงอวิ๋นถึงได้เดินออกจากห้องไป

แต่พอเขาออกไปแล้ว เขาก็ไม่ได้รีบเดินจากไป แต่กลับยืนอยู่ตรงระเบียงทางเดินแล้วหันกลับมามองแวบหนึ่ง

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอเจียงอวี๋ม่าน เขาก็รู้สึกว่าเธอเป็นคนที่สวยมาก

พอกลับมาจากช่วงวันหยุดคราวนี้ เธอกลับยิ่งสวยขึ้นกว่าเดิม ทำเอาเขาแทบจะละสายตาไม่ได้เลยทีเดียว